Swiat bylby chyba pelen ludzi sukcesu, gdyby tylko ludziom starczalo wytrwalosci. Niestety,
wiekszosc przedwczesnie sklada bron. Gdzies okolo piecdziesiatki ludzie zwalniaja tempa,
mowia "juz za pozno, zaprzepascilem swoje szanse" i sami usuwaja sie w cien nie
wiedzac nawet jak blisko powodzenia sie znalezli. Po szescdziesiatce nie oczekuja juz
w zyciu niczego; wydaje sie im, ze za pozno juz na optymizm, na entuzjazm. Swiat przestaje
ich intrygowac. Przestaja sie uczyc i zastygaja jak wyrzezbieni w swoich starych pogladach
i przyzwyczajeniach.
Podczas kiedy jedni ludzie rezygnuja z zycia na dlugo przed smiercia, inni nigdy sie nie poddaja. Wciaz stac ich na to, by odkrywac w sobie cos nowego. Wiedza, ze zycie to szkola, ktorej sie nigdy nie konczy; nie ma przeciez absolwentow szkoly zycia! Mozna przechodzic w tej szkole do coraz to wyzszej klasy i gromadzic wiedze w nieskonczonosc, ale nie starczy nikomu zycia by nauczyc sie wszystkiego co warte do nauczenia.
W szkole zycia nie wrecza sie dyplomow, ale im dluzej, im bardziej intensywnie sie uczymy, tym wieksze szanse mamy na to, by wreszcie sie nam w zyciu udalo. Wezmy na przyklad tego zaniedbanego mezczyzne: z pozoru niczego nie mozna od niego oczekiwac. Jest w wieku, ktory wielu ludzi nazywa juz "u schylku zycia". Ma 58 lat. Przez cale zycie zmagal sie z przeciwnosciami losu. Jest inwalida, w czasie wojny stracil jedna reke. Chwytal sie juz najprzerozniejszych prac, ale w niczym mu sie nie powiodlo. Stale byl i jest w dlugach; z prawem jest tez na bakier, czesto odbywal kary w wiezieniu. Czy chcialbys zamienic swoja przyszlosc na przyszlosc tego czlowieka? Watpliwe. Oto jednak pod wplywem kaprysu
albo w wyniku chwilowego natchnienia tworczego, a moze po prostu w wyniku jeszcze
jednej proby zarobienia pieniedzy, mezczyzna ten postanawia napisac ksiazke. Szalony,
prawda? Kiedy zas skonczy pisac, okaze sie ze jest to prawdziwe dzielo sztuki, ktore
bedzie miec niewiele rownych sobie w swiatowej literaturze. Przez nastepne 350 lat jego
ksiazka zostanie przetlumaczona na wszystkie mozliwe jezyki, bo ten byly wiezien
to hiszpanski pisarz Cervantez. Ta ksiazka to "Don Kichot".
Nie wmawiaj sobie, ze za pozno na proby, na dostosowywanie sie do nowosci, na nauke zycia. Mlodosc to nie tyle forma fizyczna ile sposob myslenia. Tak naprawde tylko od ciebie zalezy, czy ja zachowasz. Ci, ktorzy pozostaja mlodzi do konca zycia to ludzie, ktorzy nigdy nie przestaja szukac nowych drog. Zdaja sobie sprawe z tego, ze daleko im do doskonalosci, stale staraja sie poszerzyc swoj sposob myslenia i nie pozwalaja sie wiezic swoim starym nawykom. Zauwazaja, ze swiat sie wciaz zmienia i staraja sie do tego nowego swiata dostosowac.
Nie jest to wcale latwe. W pewnym stopniu wszyscy jakos chcac nie chcac zawezamy stale swoje horyzonty. Kiedy na przyklad specjalizujemy sie w jednej dziedzinie, ktora nas szczegolnie interesuje - automatycznie poswiecamy mniej uwagi innym. Z biegiem lat udaje nam sie wreszcie sprecyzowac swoje poglady; niestety - jestesmy z nich tak dumni, ze kiedy swiat dokola nas sie zmienia, czesto nie stac nas na to, by te poglady zrewidowac.
Nawet kiedy odnosimy wiekszy sukces, moze okazac sie on pulapka. Stajemy sie raptem bardzo wygodni
i z czystego lenistwa zyciowego osiadamy na laurach. Jakze latwo dajemy sie sami sobie
przekonac, ze jest z tym nam dobrze.
A przeciez to nieprawda! Kiedy zmniejsza sie roznorodnosc naszego zycia, kurczy sie tez jego jakosc. To wlasnie stale poznawanie podnieca i odnawia nasze sily, pozwalajac nam zachowac mlodosc i witalnosc. Brak tej roznorodnosci powoduje lenistwo zyciowe; postarza i skazuje ludzi na nude, a co za tym idzie na niezadowolenie, na swego rodzaju smierc za zycia.
Wiec nigdy nie przestawaj sie uczyc. Niezaleznie od tego w jakim jestes wieku i w jakiej formie fizycznej, zycie ma ci ogromnie wiele do zaoferowania. Wiecej niz jestes sobie w stanie wyobrazic. I pamietaj, ze nigdy nie jest za pozno. Nigdy! Za pozno jest po smierci!
Warunki Bezplatnych Przedrukow
Mozesz wykorzystac ten artykul bezplatnie na wlasnej stronie internetowej,
albo w czasopismie poza internetem -- pod warunkiem, ze nie bedziesz
niczego zmieniac bez porozumienia sie ze mna. Pod tytulem musi ukazac sie
moje nazwisko - a na dole
artykulu musi byc umieszczona nastepujaca informacja (w internecie, musza
byc takze linki do moich stron):
Wanda Loskot mieszka na stale w USA gdzie jest doradca
do spraw rozwoju biznesu. Odwiedz jej strony internetowe
AkademiaSukcesu.com
i SukcesTwojejFirmy gdzie
znajdziesz wiecej podobnych artykulow - mozesz sie tam nawet zapisac na
bezplatny Kurs Planowania Zycia!